حقیقت دارد
تو را دوست دارم
در این باران
می خواستم تو
در انتهای خیابان نشسته
باشی
من عبور کنم
سلام کنم
لبخند تو را در باران
می خواستم
می خواهم
تمام لغاتی را که می دانم برای تو
به دریا بریزم
دوباره متولد شوم
دنیا را ببینم
رنگ کاج را ندانم
نامم را فراموش کنم
دوباره در آینه نگاه کنم
ندانم پیراهن دارم
کلمات دیروز را
امروز نگویم
خانه را برای تو آماده کنم
برای تو یک چمدان بخرم
تو معنی سفر را از من بپرسی
لغات تازه را از دریا صید کنم
لغات را شستشو دهم
آنقدر بمیرم
تا زنده شوم

با لبخند
 نشانی خانه ی تو را می خواستم
 همسایه ها می گفتند سالها پیش
 به دریا رفت
 کسی دیگر از او
 خبر نداد
 به خانه ی تو
 نزدیک می شوم
 تو را صدا می کنم
 در خانه را می زنم
 باران می بارد
هنوز
 باران می بارد

خدایا 

مرا به ابتذال و آرامش و خوشبختی مکشان

اضطراب های بزرگ و غم های ارجمند و حیرت های عظیم را به روحم عطا کن

لذت ها را به بندگان حقیرت ببخش

و دردهای عظیم را به جانم بریز

...

   

و رسالت من این خواهد بود
تا دو استکان چای داغ را
از میان دویست جنگ خونین
به سلامت بگذرانم
تا در شبی بارانی
آن ها را
با خدای خویش
چشم در چشم هم نوش کنیم

و آن هنگام که عطر گل های بهار نارنج

در آن کلام مقدس پیچید

من تو را از پشت چشم های بسته ام دیدم

خوبی های تو را و لطف تو را

...

   

آن طرف دنیا

بیمارستان حیوانات می سازند

و این جا

آدمیان را زنده زنده در گور می افکنند

آن سوی دنیا

یک ایرانی برای تفریح به فضا می رود

و این جا

تنها گردش ما سفر آخرت است

آن ور دنیا

رقم دارایی بیل گیتس نجومی ست

و این جا

کار و بار گورکنان سکه است

...

تا اطلاع ثانوی مردن ممنوع

گورستان ها پر است

...

زندگی حکایت مرد یخ فروشی ست

که وقتی از او پرسیدند 

همه را فروختی ؟

پاسخ داد 

نخریدند, تمام شد

...